Proje Süresi: Ocak 2010 – Temmuz 2012

Durum nedir?

Türk tekstil ve hazırgiyim sektörü Türkiye’de Gayri Safi Yurtiçi Hasıla’ya (GSYH), istihdam yaratılmasına ve net ihracata katkı açısından en önemli sektörlerden biridir. Ortalama 40,000 şirket ile bu sektörün kayıt dışı iş gücü dahil 2 milyon civarında işçiyi istihdam ettiği tahmin edilmektedir. Kadınların bu sektördeki kayıtlı istihdam oranı yüzde 35’tir ve bu oran kadın istihdamının ulusal ortalamasından yüksektir (%23.5).2007 yılında sektör 22.7 milyar dolar değerinde ihracat yapmıştır. Tekstil ve Hazırgiyim Anlaşması’ nın (ATC) 2004 yılında sona ermesiyle küresel ticaret serbest bırakılmış ve böylece Türk firmaları Asya ülkelerinden gelen düşük maliyetli rekabete maruz kalmıştır.

Sektör aynı zamanda artan girdi maliyetlerinden zarar etmekte ve tedarik zinciri koordinasyonunu sağlamak için teknolojik araçlardan faydalanılması ve kurumsal sosyal sorumluluğun etkileri ile ilgili farkındalık geliştirmek yönünde bir strateji belirlenene kadar uluslararası pazarda rekabet edememektedir. Düşen pazar paylarına ek olarak mevcut küresel kriz Türk tekstil ve hazırhazırgiyim sektöründeki üreticiler için yeni zorluklar ortaya koymaktadır.

Türk Hükümeti, Dünya Ticaret Örgütü kuralları çerçevesinde ulusal tekstil ve hazırgiyim sektörünün dönüşümü için farklı çalışmalar yapmıştır. Yakın zamanda benimsenen Ulusal Tekstil, Hazırgiyim ve Deri Sektörü Stratejisi ülkenin batısındaki (daha gelişmiş) bölgelerdeki üretim kapasitesinin doğudaki (daha az gelişmiş) bölgelerine kayarak tekstilin farklı segmentlerinde ve değer zincirinin farklı noktalarında uzmanlaşan bölgeler öngörmektedir. Bu strateji yakın zamanda 4 Haziran 2009 tarihinde Başbakan tarafından açıklanan bir teşvik planıyla desteklenmiştir. Bu yeni teşvik planı firmaları üretimlerini veya yeni tesislerini Türkiye’nin az gelişmiş, özellikle güneydoğu bölgelerine taşımaları veya kurmalarını teşvik etmektedir ve tekstil ve hazırgiyim sektörünü bu bölgelerdeki öncelikli yatırım alanı olarak ortaya koymaktadır.

Ayrıca, tekstil ve hazırgiyim sektöründeki çokuluslu parekendeciler ve markalar, kendi tedarik zincirlerindeki çevreye olan etki ve çalışma koşulları konusunda sorumluluk almakta ve tedarikçilerinden katı kurallara uyulmasını talep etmektedirler. Bu  eğilim Türkiye’nin AB’ye kabul sürecinde sıkı bir şekilde uyulması gereken yeni regülasyonlarla artmaktadır. Fakat Türkiye’deki KOBİ’lerin büyük bölümü ve hatta en büyük şirketler bile bu durumdan nasıl etkilenecekleri ve rekabet yeteneklerini geliştirmek ve/veya sürdürmek için ne tarz çalışmalar yapılması gerektiği yönünde yeterli bilgiye sahip değiller.

Bu koşullar altında tekstil ve hazırgiyim sektörü daha üretken, yenilikçi ve gelişmiş ve gelişmekte olan pazarlardaki tüketicilerin gereksinimlerine daha duyarlı davranmalıdır.  Bu alanlarda ilerleme kaydetmekte başarısızlık yüz binlerce kişinin işini kaybetmesi, yoksulluk seviyelerinde artış, cinsiyet eşitsizliği ve cari açıkta artış gibi yıkıcı sosyo-ekonomik problemler ortaya çıkmasına sebebiyet verebilir.

MDG-F logosu'nu indirmek için
buraya tıklayınız.